In Love - Forum miłosne :: Emocjonalny związek z narkomanem.

Layla · Wysłany: 2009-12-17, 17:51 **Emocjonalny związek z narkomanem.**

Zacznę od tego… nie wiem jak mam zacząć. Oboje mamy po 17, chodzimy do 2 kl. Lo. Jesteśmy z tego samego rocznika, ale nie z tej samej klasy. Zaczęło się od rozmowy na naszej klasie o jego smutnym opisie , później przenieśliśmy się na gg. Chłopak wiele w życiu przeszedł: ojciec ich zostawił, brat mu zmarł 2 lata temu a ich wspólni przyjaciele się do niego odwrócili. Nic dziwnego, że starał sobie radzić sam i wpadł w kiepskie towarzystwo. Jako zdeklarowany Rasta zaczął palić. Na początku coś między nami było- ale w szkole był zupełnie inny( czasami mnie też przytulił ale zaraz uciekał-jakby się bał, że ja wykorzystam to, co o nim wiem przeciwko niemu). Rozmawiamy ze sobą od 3 miesięcy tak mniej więcej. Milion razy prosiłam go, żeby palić przestał-2 razy zrobił dłuższe przerwy takie ponad 10 dni (wcześniej to prawie codziennie jarał). Ale palenie to zupełnie inny problem. Chodzi o to, że kiedyś rozmawialiśmy codziennie. Wystarczyło, że wróciłam, że szkoły i się zalogowałam, a on już był na gg i do mnie pisał-temat zawsze się jakiś znalazł. Ale ostatnio coś się zmieniło. Jak ja go nie zagadałam, to on ani myślał napisać więc odpuściłam na trochę. Wcześniej się trochę o to jego palenie pokłóciliśmy i ja sama przyznałam, że przecież nie mam prawa ingerować i mówić mu co ma robić bo to jego życie. Jak w ogóle go na gg nie było przez tydzień to się zaczęłam martwić- w szkole też go nie było(problem ze ścięgnem). W końcu zobaczyłam go w szkole, przywitał się ale miał takie jakieś smutne oczy i zaraz poszedł sobie. Wieczorem coś od niego chciałam i mimochodem zapytałam, co u niego to stwierdził, że zabiera papiery ze szkoły-ale już mniejsza o to. Normalna rozmowa a on mi wyskakuje z pytaniem „ej, czy jakbym tam kiedyś sobie umarł to przyjdziesz na mój pogrzeb?” Szczęka mi opadła, zapewniłam, że tak, i że zawsze może na mnie liczyć. Nie wiem, co mam o tym myśleć, bo między nami coś wyraźnie jest. Dla mnie to pytanie w stylu „wiesz, jestem totalnym kretynem, wiem, żę cię olałem ,ale czy jeszcze ci trochę na mnie zależy? Nie poślesz mnie do diabła jak wszyscy inni?” Takie przerwy w naszych kontaktach zdarzały się częściej. Dodam tylko że bardzo się o niego martwię i troszczę a wszyscy moi przyjaciele każą mi dać sobie z nim spokój. Nie wiem,co mam robić- daje mi sygnał, że mu na mnie zależy, a robi wszystko, żeby mnie odtrącić.

+Mrow · Wysłany: 2009-12-17, 20:35

Chłopak znaczy dla Ciebie dużo, a z własnego doświadczenia, wiem, jak trudno jest sobie poradzić, kiedy bliska osoba pali, i nagle zachowuje się całkiem inaczej. Wydaje mi się, że on po prostu boi się zaangażować, bo uważa, iż go zostawisz, jeśli jeszcze bliżej go poznasz. Porozmawiaj z nim, bo innego wyjścia nie widzę.

+aG. · Wysłany: 2009-12-17, 20:38

Palenie to nie narkomania..
ale widać, że chłopak nie jest Ci obojętny..
Kiedy mój chłopak zaczynał jarać non stop się o to kłóciliśmy. Teraz już to zaakceptowałam.
Tak ja to Mrow napisała..

+Mrow · Wysłany: 2009-12-17, 20:42

aG., w niektórych sytuacjach właśnie tak się zaczyna. Aczkolwiek ja tam uważam, że to i tak poważny nałóg, gdyż już nie raz byłam duszona przez na jaranych kumpli, którzy nie wiedzieli, co robią...

+aG. · Wysłany: 2009-12-17, 20:46

po tym nie ma się żadnych jazd, czy halucynacji..
uwierz mi, bo jestem w 100% pewna tego co mówię.
Może ćpali coś jeszcze, od zioła na pewno nie mogli nie ogarniać.

a Ty Layla szczerze porozmawiaj z tym chłopakiem. Spytaj co wg niego jest między Wami.. czy w ogóle coś jest.

+Mrow · Wysłany: 2009-12-17, 20:54

To nie wiem, co Mareczek jarał, ale ostatnio mnie dusić zaczął, idiota.

Mam nadzieje, że chłopak się obudzi, bo ten jego strach może sporo kosztować, niestety. W końcu będzie tak, że dziewczyna będzie miała tego dosyć.

Layla · Wysłany: 2009-12-17, 21:10

Problem w tym,że ja już przez niego wariuję. A na dodatek nie ma przy mnie innych normalnych facetów( wszyscy chcą mnie od razu zaciągnąć do łóżka)

wiem, on też mówi, że palenie to co innego ale to też jest nałóg. A ten strach-ile ja nocy nie przespałam przez niego. eh...

vanadain · Wysłany: 2009-12-18, 00:14

hmm może nie naskakuj teraz na niego żeby przestał palić. Narazie nie mów o tym, bo to wyraźnie drażliwy temat a nie ma sensu kłócić się jeszcze zanim sie spróbuje ze sobą być ;P
Pokaż mu ze sie nie zniechęcisz, rozmawiaj z nim i namów żeby nie przenosił papierów. Wiem jak to jest trochę w zyciu przejść i wierz mi że człowiek poprostu wpada w taką paranoję nawet bym to nazwał. Boi się prawdopodobnie iż tylko sie zauroczyłaś, albo próbujesz z nim być dla żartów. Pokaz mu ze naprawdę ci na nim zależy. Poprostu tacy ludzie trudniej ufają i trzeba jakoś sobie z tym poradzić. Postaraj się go też z palenia wyciągnąć nie mówiąc o tym. Pali bo chce się oderwać od smutnej rzeczywistości. Spraw poprostu żeby nie musiał, a sam zrozumie że ma dla kogo rzucić palenie

Layla · Wysłany: 2009-12-18, 14:12

za późno. papiery już przeniósł. Nawet nie wiecie jak mi jest ciężko z tym wszystkim.A to naprawde świetny chłopak tylko nie wiem,jak mam do niego dotrzeć. Odgania ode mnie wszystkich facetów, a potem się nie odzywa.

vanadain · Wysłany: 2009-12-18, 16:31

Może zbyt mu zależy by tak poprostu cie odpuścić, a jednocześnie zbyt się boi by się zaangazowac. Okaż mu cierpliwość. I staraj sie z nim spotykac mimo tego ze jest w innej szkole

Layla · Wysłany: 2009-12-20, 23:00

Postanowiłam odpuścić. Przynajmniej na razie. Jak bd się chciał odezwać- to się odezwie. Ja już dużo zrobiłam i powoli to wszystko zaczyna mnie przerastać.

Samo musi się ułożyć.

vanadain · Wysłany: 2009-12-21, 07:53

Jeśli ci zalezy nie odpuszczaj.
Podejście "niech to druga osoba sie stara" jest bez najmniejszego sensu. Jeśli sie kocha, jesli zalezy to sie walczy i nie odpuszcza bo potem bedzie sie zalowalo bezczynnosci ale bedzie za późno

Layla · Wysłany: 2009-12-21, 16:56

Mi zależy, ale jemu chyba przestało.

vanadain · Wysłany: 2009-12-21, 19:08

Albo boi sie miłości. Nie odpuszczaj tak łatwo jeśli kochasz, bo w zyciu cokolwiek maja tylko ci ktorzy walcza
nic samo z siebie nie przyjdzie i nikt nic za ciebie nie zrobi a juz szczególnie nie postara sie dla ciebie o udany zwiazek

Layla · Wysłany: 2009-12-21, 23:23

Na samym początku naszej znajomości oboje przyznaliśmy się, że miłości się boimy. Dzisiaj znowu mąci mi w głowie- rozmawialiśmy w piątek, cały weekend cisza, ale znowu zaczął mnie podglądać na naszej-klasie. Moja anielska cierpliwość się kończy- zwłaszcza podczas świąt, których szczerze nie cierpię i boje się że jak następnym razem przypomni sobie o mnie po 2 tygodniach po prostu poślę go do diabła i zacznę wypełniać moje postanowienia noworoczne( 1. przestać zadawać się z ofiarami losu i znaleźć sobie normalnego faceta.). Tu już nie chodzi nawet o miłość, bo ja sama nie wiem czy go kocham, ale jedno jest pewne-w tej poplątanej relacji liczy się troska o niego. Robi dwie sprzeczne rzeczy-daje mi sygnały, że warto, a jednocześnie odrzuca nasze relacje (nawet te przyjacielskie).

vanadain · Wysłany: 2009-12-22, 15:17

Wiesz co jeśli masz takie podejście to nie staraj sie o niego bo szkoda gościa
Z jednej strony piszesz ze ci zalezy, a z drugiej ze to ofiara losu :thumbsdown:

+Mrow · Wysłany: 2009-12-22, 15:21

Robi jeden krok do przodu, i dwa w tył.

Właśnie chyba tego się ten chłopak obawiał - tego, że będziesz myślała o nim w ten sposób.. Nie jest ofiarą losu, tylko przestraszonym a do tego zagubionym chłopakiem.
Skoro już nie wytrzymujesz to odpuść. Do takich osób trzeba mieć bardzo dużą cierpliwość, a Twoja już się kończy..

Layla · Wysłany: 2009-12-22, 16:21

Nie chodziło mi, że on jest ofiarą losu. Tzn nie chodziło mi konkretnie o niego tylko o całą reztę facetów, którzy się koło mnie kręcą i tylko próbują mnie do łóżka zaciągnąć.